Hoewel sommige tradities recente uitvindingen betreffen, zijn vele dermate ingeburgerd dat ze de ruggengraat vormen van hele samenlevingen.
Vergeleken met de opulente discotheken van het discotijdperk waren de eerste plekken waar mensen kwamen om op housemuziek te dansen kaal en basic. De dj en het dansende publiek stonden centraal. Een lege zaal en een goede geluidsinstallatie – meer was niet nodig. Leegstand was er genoeg in de jaren 80 in Chicago en Detroit, vanwege economisch slechte tijden. Ook in Engeland in steden als Manchester en Londen stonden veel lege gebouwen waar de organisatoren van raves gretig gebruik van maakten. Oude fabriekshallen en lege pakhuizen werden gekraakt en omgebouwd tot feestlocaties. Toen die plekken te klein werden, week men uit naar weilanden. Met tienduizenden werd er gedanst op het Britse platteland. Nadat de Britse politie hard optrad tegen deze illegale feesten en wetgeving werd geïntroduceerd die deze feesten verbood, werd er naar manieren gezocht om op een legale manier verder te gaan.
De illegale feesten hadden aangetoond dat er een markt was voor dansende en feestende houseliefhebbers. Het tijdperk van de superclubs en superdj’s brak aan. Overal ontsproten er clubs die dj’s residencies (een vaste avond) gaven voor veel geld. In Ibiza werd dit concept uitgebouwd tot openluchtclubs met theater en ander entertainment. Mensen kwamen van heinde en verre om hun favoriete dj te zien draaien. De Nederlandse dj Tiësto zag hier een kans in: hij nam afscheid van de clubomgeving en ging als eerste dj een soloconcert geven. Het stadion was nu het domein van de dj geworden. House maakte weer de overtocht naar zijn thuisbasis, de VS. Daar werd housemuziek commercieel levensvatbaar en makkelijker te verteren voor een mainstream publiek dankzij de vermenging met popmuziek; deze stijlenmix ging EDM (Electronic Dance Music) heten. EDM is nu het dominante genre op de grote feesten.
De feesten werden meerdaagse festivals met enorme line-ups van top-dj’s die tienduizenden euro’s per uur verdienen. De eerste experimenten bij de raves met springkussens en kermisattracties werden nu gigantische shows met uitzinnige decors, vuurwerk en theater in Las Vegas-stijl. Dance is een miljardenindustrie geworden met grote entertainmentbedrijven die aan de knoppen draaien. Overal ter wereld worden er gigantische dancefestivals gehouden, met een internationale elite van dj’s die van feest naar feest vliegen.
Eurodance
In de jaren 90 ontstond er in Europa een zeer specifiek geformatteerde vorm van housemuziek. Het recept was simpel: men neme een rapper en die koppel je aan een zangeres; housebeat eronder en voilà, Eurodance! Tientallen groepjes die dit soort muziek maakten bestormden de hitlijsten. De rappers waren meestal zwarte Amerikaanse militairen die waren gestationeerd op NAVO-bases in Duitsland. De zangeressen waren bij voorkeur blonde sessiezangeressen. Daarachter zaten meestal anonieme producers die de nummers produceerden en schreven.
Hoewel ‘Pump Up the Jam’ van het Belgische Technotronic gezien wordt als het eerste Eurodancenummer, gingen de Duitsers ermee aan de haal met groepen als Snap!, Culture Beat, La Bouche en Captain Jack. Ook Nederland bleek vruchtbare grond voor dit soort groepen: Twenty 4 Seven, 2 Brothers On The 4th Floor en 2 Unlimited scoorden de ene hit na de andere. Later kwamen daar de Vengaboys bij. Hoewel de nummers gezien werden als niemendalletjes, droeg de Eurodance eraan bij dat elektronische muziek mainstream werd en plaveide het de weg voor de mega-dj’s en dancefestivals.
Gerelateerde verdieping items
Hoofd curator Yassine Salihine neemt je aan de hand van 5 objecten mee in de tentoonstelling 'Dance - design van een cultuur'.
In Nederland ontstaat in Rotterdam in de jaren 90 gabber als een nieuwe loot aan de tak van de dance.
De apparaten waarmee elektronische muziek in het begin werden gemaakt besloegen hele kamers. De ontwikkeling van transistoren en chips leidt tot een steeds snellere miniaturisering en daarmee ook prijsverlaging van elektronische instrumenten als synthesizers en drumcomputers.
Bevrijding zit ingebakken in elektronische dansmuziek. Het is gemaakt om je vrij te doen dansen. De pompende four-on-the-floor-beat wekt een trance op die je al je zorgen van de week en het leven doet vergeten.
Zeven nachten met de sjeik, Een kus in het maanlicht, Een erfgenaam voor de koning. De guilty pleasures vol verlangens, verleidingen en happy endings zijn nog altijd razend populair.
We zijn geconditioneerd met het idee dat samen een kind krijgen de puurste vorm van verbinding is. Toch is papa of mama worden lange tijd helemaal geen keuze geweest, het hoorde er ‘gewoon’ bij. Ook de kijk op het ouderschap zelf is in de loop der jaren veranderd.
Bij een huwelijk zijn eigenlijk maar drie dingen belangrijk: jij, je geliefde en jullie liefde voor elkaar. Toch spelen er op de achtergrond veel meer factoren mee.
Je familie kun je niet kiezen, je vrienden wél. Veel mensen houden er naast hun biologisch familie ook een zelfgekozen familie op na, een chosen family.
Ze zoeven door de stad op hun snelle fietsen, hij op de heren- en zij op de damesuitvoering. Allebei gehuld in een pufferjack en met identieke sneakers aan. Het suffe ANWB-stel in een hippe jas.
Van nature worden je hersenen goed beschermd door je schedel. Onze hersenpan is echter niet bestand tegen een harde inslag tijdens een ongeluk of door kogels.
Je draagt een ring direct op je huid, maar deze is tegelijkertijd voor iedereen zichtbaar. Verbondenheid met een ander, een persoon of een groep kun je daardoor goed tonen met een ring.
Curvy billen en heupen, een wespentaille of een fitboyfiguur; door de eeuwen heen is het ideaalbeeld van ons lichaam vaak veranderd. Door middel van onderkleding proberen we zo dicht mogelijk bij dat ideaalbeeld te komen.
Een van de meest persoonlijke ontwerpen bevindt zich op je eigen hoofd.
De stroomlijn werd populair in de jaren 30, en dat was geen toeval.
Nieuwe, gestroomlijnde voertuigen werden in advertenties en reclames vaak aangeprezen als de toekomst van het vervoer. Stroomlijntreinen, -auto’s, -vliegtuigen en -boten kregen zo een iconische status.
Aan de hand van een aantal sneakers en schoenen blikken Edson en Gee terug op de ontwikkeling van Patta.
In de jaren 90 wagen grote sportmerken zich buiten hun comfort zone, en gaan exclusieve samenwerkingen aan met kleine retailers en progressieve modeontwerpers.
Met dank aan de invloed van jongeren uit achterstandswijken in grote steden is de sneakercultuur is overal. Zij hadden de hand in het verheffen van de sneaker van pure sportschoen tot felbegeerd stijlicoon.
Maar weinig voorwerpen zijn zo universeel en veelzijdig als de sneaker. Daarmee is het het onbetwiste culturele symbool van onze tijd, die een brug slaat tussen cultuur, ontwerp, mode, muziek en technologie.
Goth jaagt het gevoel van authenticiteit met overgave na, en schrikt er niet voor terug om dit gevoel op een kunstmatige manier op te roepen.
In de traditie van goth worden beelden, symbolen en stijlen naar hartenlust gemengd – het resultaat is een gedragen sfeer, die de fantasie prikkelt en de duisternis creëert. Goth is geen stijl in de traditionele zin, maar een gevoel.
De stad is in de goth traditie van de vroege twintigste eeuw een dreigende, onpersoonlijke, alles opslokkende metropool.
De subcultuur goth experimenteert als geen ander met gender, seksualiteit en stijl, en vindt zo steeds nieuwe betekenissen voor oude stereotypen.
Goth is een slagveld voor de grote kwesties van identiteit, individu en gemeenschap. Nu, én al in de negentiende eeuw.
In goth wordt het verleden gezien als een fotonegatief van de moderne tijd - in goede óf in kwade zin. Vaak zijn het daarbij juist de gebreken van technologie – de krassen op de film, de verkleuring van de foto – die een gothic gevoel aan het beeld geven.
De overdonderende natuur speelt in de traditie van goth een grote rol: als decor voor ongrijpbare mysteriën of onuitsprekelijke geheimen, maar soms ook als hoofdrolspeler.
Papanek inspireerde vele generaties ontwerpers. Het derde deel van de tentoonstelling ‘Victor Papanek: The Politics of Design’ toont hun werk rond het thema 'minderheden'. Hier vind je de tentoonstellingstekst.
De werken in het deel 'Better Bodies' van de tentoonstelling BodyDrift - Anatomies of the Future delen een fundamenteel vertrouwen in het menselijk lichaam. Het lijf wordt hier uitgebreid, verfraaid, verdedigd en bewapend; het is klaar voor de toekomst.