Skip to content

De Verdieping / Activisme / Architectuur / Identiteit

Kijktip: reportages en docu’s uit het ORF-archief

Onderstaande introductietekst is een vertaling van Bart Lootsma’s essay, dat op 26 april 2021 verscheen op architektur­theorie.eu. Parallel aan de tentoonstelling Radical Austria: Everything is Architecture in het Design Museum Den Bosch, over de Oos­ten­rijkse avant-garde in kunst, mode, design en architectuur in de jaren zestig en zeventig, presenteert archi­tektur­theorie.eu een selectie van films over en door de protagonisten van de ten­toon­stelling, oorspronkelijk gemaakt voor en uitgezonden door het ORF. De films zijn vaak net zo radicaal als de mensen, ideeën en het werk in de ten­toon­stelling. Ze bieden een unieke moment­op­name van de Oostenrijkse cultuur in de jaren zestig en zeventig.

De Oostenrijkse staatsomroep ORF heeft een lange traditie van hoogwaardige bericht­geving en achtergrondinformatie. Dit geldt met name voor haar cultuur­programma’s. Hier nam en neemt de omroep zijn Bildungsauftrag, zijn taak om bij te dragen aan de “Bildung” – de cultuur van de kijkers – zeer serieus. Bildung verwijst naar de Duitse traditie van zelfontplooiing, waarin filosofie en onderwijs zo met elkaar verbonden zijn dat het verwijst naar een proces van zowel persoonlijke als culturele rijping. Het is een levenslang proces.

Kultur Aktuell

In 1967 werd op de ORF het nieuwe culturele programma Kultur Aktuell gestart, dat alle kunstvormen zou behandelen. Aanvankelijk werd het op zaterdagavond ge­program­meerd, maar het grote succes van het programma bij het ORF-publiek zorgde ervoor dat er al snel een tweede uitzending op dinsdag was. En bovendien werd er na drie­kwart jaar af­ge­sproken dat elk Zeit im Bild-journaal iedere dag 3-4 minuten zou besteden aan cultuur op prime time. Daardoor konden de makers écht verslag doen van de laatste culturele evenementen in binnen- en buitenland.

Toen televisie jong en nieuw was, legde een groep regisseurs en schrijvers zich erop toe de televisie in Oostenrijk – en parallel hieraan in Duitsland – zogezegd op Austriakaanse wijze te infiltreren.

— Michael Kehlmann, oud-presentator Kultur Aktuell in jubileumprogramma Kultur am Wednesday: 25 Jahre Kultur im Fernsehen, 1980.

‘Austriakaanse infiltratie’

Opmerkelijk aan de cultuurprogramma’s van het ORF in de jaren zestig en zeventig – maar ook later – is hun vaak (extreem) kritische en ex­pe­ri­mentele karakter, dat waar­schijnlijk uniek is in Europa. De presentatoren die de programma’s introduceren, schetsen regelmatig een beeld van een Oostenrijk dat niet bepaald vleiend is, zeker niet als het zijn geschiedenis betreft.

Sommige van de uitzendingen die we hebben geselecteerd, worden ingeleid door Dr. Dolf Lindner op de meest serieuze, bijna grimmige manier. “Toen televisie jong en nieuw was”, aldus een terugblikkende Michael Kehlmann, met een voor een Kultur Aktuell-presentator typische mengeling van ironie en zelfcynisme, in het jubileumprogramma Kultur am Wednes­day – 25 Jahre Kultur im Fernsehen (Cultuur op woensdag – 25 Jaar Cultuur op Televisie) in 1980, “had een groep regisseurs en schrijvers zich erop toe­gelegd de televisie in Oostenrijk – en parallel hieraan in Duitsland – op zogezegd Austriakaanse wijze te infiltreren.” Austriaka was oorspronkelijk de Latijnse naam voor Oostenrijk, maar wordt tegenwoordig alleen nog maar voor de grap gebruikt. Misschien juist door deze houding van de presentatoren, werd het nieuwe medium televisie de belangrijkste bemiddelaar tussen culturele producenten en het publiek – een breed publiek.

De presentaties werden gefilmd in het Museum van de 20e eeuw, dat oorspronkelijk werd ontworpen door architect Karl Schwanzer voor de Expo ’58 in Brussel en ge­re­con­stru­eerd in een wijk net buiten Wenen. Schwanzer was ook de professor van de meeste leden van de Oostenrijkse avant-garde aan de TU Wenen en verantwoordelijk voor het aannemen van Günther Feuerstein als leraar. Het “Zwan­ziger­haus” werd in de daaropvolgende jaren het broeinest en ontmoetingsplaats van de Oostenrijkse tegen­cultuur. Hier werd de Arena 70 opgericht, een centrum voor alternatieve en jeugdcultuur dat vandaag de dag nog steeds bestaat op een andere locatie in Wenen.

Het format

Het format van de culturele uitzendingen veranderde in de loop van de tijd meerdere keren. Anders dan Architektur Aktuell, was zijn opvolger Café Central zeker geen plaats voor contemplatief denken, aldus een van de presentatoren van het 25-jarig jubileum van de cultuurprogrammering van de ORF. Het programma brak met de traditionele manier waarop ‘autoriteiten’ of ‘experts’ aan het woord waren in de originele culturele programma’s. Café Central bestond uit schijnbaar on­ge­mode­reerde discussies, alsof ze zich af­speel­den in een café. Kleine groepjes gasten zaten dicht bij elkaar aan tafeltjes en be­spra­ken hun werk, soms tot schreeuwens toe.

Na de sombere inleidingen van de pre­sen­ta­toren zien we – vaak vrij lange – pro­gram­ma’s met kunstenaars en ontwerpers uit binnen- en buitenland, die zeer radicaal werk maakten (waaronder vele protagonisten uit de tentoonstelling Radical Austria. De ene geïnterviewde verschijnt vermoeid voor de camera, de ander juist energiek en zakelijk-optimistisch. De kunstenaars en vormgevers (soms nog studenten) hebben een belangrijke stem in de uitzendingen en in een aantal gevallen regisseren ze die zelf. Omgaan met media was een belangrijk aspect van hun werk. Vooral Hans Hollein, die regelmatig verschijnt vanaf zijn eerste tentoonstelling Architektur (met Walter Pichler in de Galerie nächst St. Stephan in 1963), praat niet alleen óver media, maar weet ook hoe hij zich binnen de ge­me­di­eerde wereld moet gedragen om zijn punten over te brengen.

Günther Feuerstein

De serie benadrukt ook het belang van Günther Feuerstein in de Oostenrijkse archi­tectuur­scène. Feuerstein staat bekend als architect, schrijver, redacteur (hij was, net als Hans Hollein, lid van de legendarische redactie van Bau) en docent van de meeste leden van de Oostenrijkse avant-garde. Niet alleen is er een programma gewijd aan zijn verwijdering als docent van de TU Wenen en de studen­ten­protesten er­tegen, maar hij manifesteert zich ook als maker van een reeks vrij opmerkelijke themagerichte programma’s over toekomstige ontwikkelingen in de samenleving en architectuur, vaak geïllustreerd met experimenteel werk van oud-studenten, met name Coop Himmel(b)lau. De bijdrage over en door Coop Himmel(b)lau uit mei 1970 is een van de vele hoogtepunten van deze serie.

The limitations of the desirable in today’s society stem from the lack of imagination and information.

— Voice-over in de bijdrage van Coop Himmel(b)lau aan Kultur Aktuell, uitgezonden op 5 mei 1970.

Missing Link

We zijn blij dat we naast de tentoonstelling, waar deze films helaas niet aanwezig zijn, langere films van Missing Link kunnen vertonen. Missing Link was een architectengroep gevormd door Adolf Krischanitz, Angela Hareiter en Otto Kapfinger van 1970 tot 1980. Net als de kunstenaars, ontwerpers en architecten in de tentoonstelling Radical Austria realiseerden ze artistieke objecten, grafisch werk, acties, performances en experimen­tele films. Centraal in hun werk stond, net als de tentoonstelling Radical Austria, altijd de interdisciplinaire transgressie en verwevenheid in de kunsten. Zo breidden ze de strikte definitie van het begrip architectuur uit, dan wel die van kunst of design.

De collectie van films is chronologisch gerangschikt. Het begint met een reeks films uit de jaren 60 en 70. Daarna volgen enkele retrospectieve documentaires uit latere periodes. Bekijk hier het hele overzicht.

Radical Austria: The Movies is samengesteld door Bart Lootsma, Maya Christodoulaki and Alexa Baumgartner. De introductietekst is geschreven door Bart Lootsma, de beschrijving en technische programmering zijn gedaan door Maya Christodoulaki.

Gerelateerde verdieping items

In de tentoonstelling Van Bauhaus naar Mekka onderzoekt Design Museum Den Bosch de relatie tussen traditie en moderniteit aan de hand van de baanbrekende ontwerpen van dr. Mahmoud Bodo Rasch. Hoofdcurator Yassine Salihine vertelt in een interview met NieuwWij hoe zijn ontwerpachtergrond en...
Hoe bouwen AI-girlfriends voort op eeuwenoude genderstereotypen, en wat betekent dat voor onze ideeën over liefde en intimiteit? De documentaireserie AI Love onderzoekt wat er gebeurt als je een relatie hebt met technologie die altijd luistert, nooit tegenspreekt en de perfecte partner lijkt.
Dit artikel van Maarten van Gestel verscheen eerder in Trouw onder de titel ‘Deze drie steenrijke broers sponsoren klimaatonderzoek, en zij zijn niet de enigen’ op 23 juli 2023. Maarten is ook te gast in de podcast Design voor de planeet, waarin hij meer toelichting geeft op het artikel.
Historicus Lenneke Berkhout vertelt in deze tweede aflevering over de rol die de VOC had in het meenemen van exotische planten en het daarmee aanpassen van de natuur. Activist Julia Jouwe zet zich in voor West Papoea, dat vandaag de dag nog steeds onder koloniaal bewind valt.
In de eerste aflevering van de podcast praten we met klimaatjournalist Vera Boonman en wetenschapper Jeroen Oomen. Vera schetst een beeld van de huidige stand van klimaatverandering en de politieke besluitvorming rondom dit thema, terwijl Jeroen meer verteld over geo-engineering zelf.
Van eurodance tot techno en van illegale raves tot het Rotterdam Terror Corps die het orgel van de Laurenskerk bespeeld. Een selectie aan documentaires om te kijken.
In 2018 was het precies 30 jaar geleden dat in Nederland de eerste dj’s house draaiden. In de driedelige documentaire 30 jaar Dutch Dance van VPRO blikken hoofdrolspelers terug op de beginjaren en de periode die daarop volgt.
Bij relaties wordt al snel gedacht aan een monogame, heteroseksuele relatie, maar er is zoveel meer! Hoe geven we tegenwoordig vorm aan liefdesrelatie of liefdesrelaties?
Matchende jassen, fietsen en allebei een afritsbroek aan. Het bekende ANWB-koppel lijkt vooral iets Nederlands, maar is dat ook zo? En houdt het ontwerpteam van ANWB rekening met deze koppels bij het ontwerpen van een nieuwe collectie?
Hoe ontmoet je tegenwoordig de liefde van je leven? In een café, in de supermarkt, online of via een matchmaker? Welke rol speelt het ontwerp in deze ontmoeting? En hebben we echt meer vrijblijvende seks dankzij datingapps?
Een groot cliché als het gaat om de liefde zijn romantische cadeaus, in alle vormen en maten. Waar komen de ontelbare romantische cadeaus in hartjesvorm vandaan? Wat zijn populaire cadeaus? En wat doet het eigenlijk met je geliefde als hij, zij of hen een cadeau ontvangt?
Iemand op sneakers sneakers of gympen is een herkenbaar tafereel, maar toch bijzonder. Want nog geen halve eeuw geleden was het ondenkbaar om met dergelijke sportschoenen ‘zomaar’ op straat te lopen.
Wekelijks hebben meer dan één miljoen Nederlanders deze bijna meditatieve ervaring. Jong, oud, rijk, arm, man, vrouw, non-binair, zwart of wit, allemaal komen ze in het weekend samen om tegen die bal te trappen.
Curvy billen en heupen, een wespentaille of een fitboyfiguur; door de eeuwen heen is het ideaalbeeld van ons lichaam vaak veranderd. Door middel van onderkleding proberen we zo dicht mogelijk bij dat ideaalbeeld te komen.
Nancy Bocken is hoogleraar Sustainable Business aan de Universiteit Maastricht. Voor De Verdieping duidt ze de impact van de mode-industrie op het milieu én deelt ze tips hoe zowel de overheid, sneakermarken en sneakerliefhebbers duurzamere keuzes kunnen maken.
Sneakercultuur is overal dankzij de invloed van jongeren uit achterstandswijken in grote steden. Zij hadden de hand in het verheffen van de sneaker van pure sportschoen tot felbegeerd stijlicoon.
Met dank aan de invloed van jongeren uit achterstandswijken in grote steden is de sneakercultuur is overal. Zij hadden de hand in het verheffen van de sneaker van pure sportschoen tot felbegeerd stijlicoon.
Maar weinig voorwerpen zijn zo universeel en veelzijdig als de sneaker. Daarmee is het het onbetwiste culturele symbool van onze tijd, die een brug slaat tussen cultuur, ontwerp, mode, muziek en technologie.
Goth is wijdverspreid in onze hedendaagse cultuur. Hoe wordt deze betoverende wereld gevormd? Waarom is goth zo populair? Hoe komt het toch dat vrijwel ieder van ons iets van zichzelf herkent door deze donkere en morbide esthetiek?
In de traditie van goth worden beelden, symbolen en stijlen naar hartenlust gemengd – het resultaat is een gedragen sfeer, die de fantasie prikkelt en de duisternis creëert. Goth is geen stijl in de traditionele zin, maar een gevoel.
In goth wordt het verleden gezien als een fotonegatief van de moderne tijd - in goede óf in kwade zin. Vaak zijn het daarbij juist de gebreken van technologie – de krassen op de film, de verkleuring van de foto – die een gothic gevoel aan het beeld geven.
Bij bezoek aan de tentoonstelling krijg je de catalogus mee. Hierin vind je zowel de bij­schriften van alle werken die op zaal te zien zijn, als inhoudelijke teksten ter toelichting van be­lang­rijke makers en thema's. De digitale versie is hier te bekijken.
Curator en architectuurhistoricus Bart Lootsma leidt je rond door de tentoonstelling Radical Austria: Everything is Archi­tec­ture. Hij staat hierbij stil bij verschillende sleutel­werken van de Oostenrijkse ontwerpers die actief waren in de jaren 60 en 70.
Posthuman; als je ogen eenmaal geopend zijn zie je het overal. Maar wat is het eigenlijk? In deze terugkerende reeks legt conservator Fredric Baas het uit. In de eerste column focust Baas zich op het veranderende menselijke lichaam, iets wat Oostenrijkse ontwerpers in de jaren zestig al...
Design zou vóór en mét iedereen moeten zijn, is de gedachte van de tentoonstelling ‘Victor Papanek: The Politics of Design’. De tentoonstelling vormde voor masterstudenten van het Critical Inquiry Lab van de Design Academy Eindhoven de aanleiding om een dialoog aan te gaan met het werk van...
De oliecrisis en de milieuproblematiek leiden internationaal tot een herbezinning op de technologische fascinaties van de avant-gardes van de jaren zestig. Vooral Haus-Rucker-Co reflecteert met grote in­stal­la­ties op de consequenties van milieuvervuiling.
De prototypen van Walter Pichler zijn perfect uitgevoerde en functionerende meubels en ge­bruiks­voorwerpen. Door bepaalde effecten van het gebruik van dagelijkse objecten te benadrukken, laten deze prototypen de kille en ver­vreemdende werking ervan zien.
In de jaren zestig en zeventig veranderen nieu­we media als radio, telefoon en tv de relatie tussen mens en omgeving. De impact op de menselijke ervaring van de omgeving, maakt waarneming een belangrijk thema voor veel kunstenaars en ontwerpers in deze periode.
Van psychedelische opblaasgebouwen tot schockerende per­formances en van cultische steden tot cybernetische mode. Bart Lootsma en Jeroen Junte nemen je mee in de tentoon­stelling en gaan in gesprek met ex­perts van deze periode in de designgeschiedenis.
Als onderdeel van ‘Victor Papanek: The Politics of Design’ organiseerden masterstudenten van het Critical Inquiry Lab van de Design Academy Eindhoven samen met het museum op 18 maart een webinar over dekolonisatie en designonderwijs. Bekijk hieronder de hoogtepunten van het gesprek.
Het besef dat de cybernetica het functioneren van design, architectuur en stedenbouw ingrijpend zou gaan beïnvloeden, was in Oostenrijk al vroeg aanwezig. Over de consequenties daarvan wordt in tal van projecten gespeculeerd.
Met zijn manifest Alles ist Architektur rekent Hans Hollein af met de traditionele definitie van architectuur: "Onze inspanningen zijn ge­richt op het milieu als geheel en op alle media die dat bepalen. Zowel de televisie, het kunst­matige klimaat, de transporten, de kleding, de telefoon...
'Schöner Wohnen, of de vernietiging van de bewoonbare doodskist' is een film die ar­chi­tec­tuur­collectief Salz der Erde in 1971 maakte, en waarin het ideaal van het gelijknamige smaak­vol-burgerlijke woon­tijd­schrift genadeloos onderuit wordt gehaald.
De optredens van de Aktionisten zorgden steeds vaker voor schandalen. Dit culmineerde in 1968 in de happening Kunst und Revolution die in het kader van studenten­protesten georga­ni­seerd werd door de kunstenaar Peter Weibel en plaatsvond in een prominente collegezaal van de Weense...
De behoefte aan radicale verandering mani­fes­teerde zich in het naoorlogse Oosten­rijk in een serie megalomane stads­ont­werpen. Deze pro­jecten delen een obsessie met technologie en infrastructuur en een drang om compleet nieuwe manieren van samenleven te creëren.
Het Aktionisme is de geheel eigen, Oosten­rijkse variant van de performancekunst. Door middel van choreografieën met naakte licha­men, verf en bloed in combinatie met luide muziek brachten zij de deelnemers en het publiek in een roes.