Skip to content

Toen sneakermerken de populariteit onder jongeren doorkregen, probeerden ze hen te verleiden door muzikanten en sporthelden in te zetten als rolmodellen. In de jaren 80 ontstonden dan ook de eerste samenwerkingen. Dit bleef echter niet beperkt tot rolmodellen, ook de eerste collab met een winkel ontstond in deze tijd.

Jordan

In 1984 tekende Nike een contract met basketbalspeler Michael Jordan, destijds een groentje bij de Chicago Bulls. Voor het eerst ontwikkelde het merk speciaal een schoen voor één sporter: de Jordan I. Het succes van deze schoen leidde tot meerdere modellen en uiteindelijk in 1997 tot een op zichzelf staand merk. Het is Nike’s enige offshoot-merk. Het bureau Wieden+Kennedy ontwikkelde een uitgekiende reclamecampagne voor het merk. Jordan werkte voor een reeks reclamespotjes samen met regisseur Spike Lee als zijn alter ego Mars Blackmon, het door Jordan geobsedeerde personage uit Lee’s film She’s Gotta Have It (1986). Inmiddels heeft het merk Jordan zesendertig sneakermodellen uitgebracht.

Run-DMC en Adidas

Hiphopgroep Run-DMC was de eerste bekende, niet uit de sportwereld afkomstige naam die een contract met een sportmerk afsloot. Hun iconische look van Adidas Superstars zonder veters en met een naar buiten geduwde tong bepaalde lang het beeld van de populaire New Yorkse stijl. De Adidas-schoenen waren duur en door de trage distributie en productie in de jaren 70 alleen beschikbaar voor professionele atleten. Deze schaarste maakte de Superstar een van de meest begeerde modellen in het New York van de jaren 80. Run-DMC’s album Raising Hell in 1986 – met het nummer ‘My Adidas’ – was een doorslaand succes wat hun een 1 miljoen dollar deal opleverende met Adidas.

Skating California

Aan de Amerikaanse westkust ontstond in de jaren 70 en 80 een geheel eigen visie op de sneaker als gevolg van de groeiende populariteit van het skateboarden. Groepen als de Z-Boys zochten functionele en slijtvaste sneakers die bij hun onstuimige skatestijl pasten. Hun sneakers moesten tegen een stootje kunnen, wanneer ze bijvoorbeeld een smak maakten op de grond of tegen het beton. Hun voorkeur ging uit naar sneakers van het lokale merk Vans. Dit sneakermerk hanteerde een uniek businessmodel dat het mogelijk maakte om bestaande schoenen gemakkelijk aan te passen aan de wensen van de gebruikers.

Waar Jordan en skaten samenkomen

Skaters droegen vaak basketbalschoenen, zoals de Nike Blazer, vanwege de combinatie van stevigheid en stabiliteit. In die tijd maakten maar weinig grote merken modellen speciaal voor skateboarders. Nike’s Air Jordan I werd populair bij veel skaters, vooral toen de prijs werd verlaagd nadat Nike de markt had verzadigd. Veel modellen die in de jaren 90 door opkomende skateboardmerken werden ontwikkeld, leken op de Jordan-sneakers.

The Three Amigos

Toen de Nike Air Force 1 uitkwam in 1982, was deze slechts kort verkrijgbaar in de winkels. De sneaker werd met name populair in de New Yorkse wijk Harlem, waardoor het model de bijnaam ‘Uptowns’ verwierf. De verspreiding van de schoen aan de Amerikaanse oostkust werd opgemerkt door drie retailers uit Baltimore – ook wel ‘the Three Amigos’ genoemd – die Nike overhaalden om het model opnieuw uit te brengen. Het leidde in 1984 tot het initiatief Color of the Month (‘Kleur van de Maand’). Dit was de eerste keer dat een niet meer leverbaar model opnieuw werd uitgebracht op basis van de consumentenvraag. Dit was het begin van wat nu de normale praktijk is: het uitbrengen van retromodellen, exclusieve regionale modellen en limited editions.

Gerelateerde verdieping items

Van eurodance tot techno en van illegale raves tot het Rotterdam Terror Corps die het orgel van de Laurenskerk bespeeld. Een selectie aan documentaires om te kijken.
Iemand op sneakers sneakers of gympen is een herkenbaar tafereel, maar toch bijzonder. Want nog geen halve eeuw geleden was het ondenkbaar om met dergelijke sportschoenen ‘zomaar’ op straat te lopen.
Wekelijks hebben meer dan één miljoen Nederlanders deze bijna meditatieve ervaring. Jong, oud, rijk, arm, man, vrouw, non-binair, zwart of wit, allemaal komen ze in het weekend samen om tegen die bal te trappen.
Curvy billen en heupen, een wespentaille of een fitboyfiguur; door de eeuwen heen is het ideaalbeeld van ons lichaam vaak veranderd. Door middel van onderkleding proberen we zo dicht mogelijk bij dat ideaalbeeld te komen.
Nancy Bocken is hoogleraar Sustainable Business aan de Universiteit Maastricht. Voor De Verdieping duidt ze de impact van de mode-industrie op het milieu én deelt ze tips hoe zowel de overheid, sneakermarken en sneakerliefhebbers duurzamere keuzes kunnen maken.
De zool van een sneaker kan iedereen aanwijzen, maar wat is een upper? Waar zit de snor? En wat hebben het oogje en de veterstift gemeen? Ontdek het in deze sneakeranatomie.
Sneakercultuur is overal dankzij de invloed van jongeren uit achterstandswijken in grote steden. Zij hadden de hand in het verheffen van de sneaker van pure sportschoen tot felbegeerd stijlicoon.
De meeste sportschoenen die we als baan­brekend be­schou­wen, zijn ontwerpen voor de optimalisatie van sport­prestaties. Uitgangs­punten voor ontwerpers zijn eigen­schap­pen als grip, pasvorm, stabiliteit, demping en energy-return.
Met dank aan de invloed van jongeren uit achterstandswijken in grote steden is de sneakercultuur is overal. Zij hadden de hand in het verheffen van de sneaker van pure sportschoen tot felbegeerd stijlicoon.
Maar weinig voorwerpen zijn zo universeel en veelzijdig als de sneaker. Daarmee is het het onbetwiste culturele symbool van onze tijd, die een brug slaat tussen cultuur, ontwerp, mode, muziek en technologie.
In de traditie van goth worden beelden, symbolen en stijlen naar hartenlust gemengd – het resultaat is een gedragen sfeer, die de fantasie prikkelt en de duisternis creëert. Goth is geen stijl in de traditionele zin, maar een gevoel.
In goth wordt het verleden gezien als een fotonegatief van de moderne tijd - in goede óf in kwade zin. Vaak zijn het daarbij juist de gebreken van technologie – de krassen op de film, de verkleuring van de foto – die een gothic gevoel aan het beeld geven.
Bij bezoek aan de tentoonstelling krijg je de catalogus mee. Hierin vind je zowel de bij­schriften van alle werken die op zaal te zien zijn, als inhoudelijke teksten ter toelichting van be­lang­rijke makers en thema's. De digitale versie is hier te bekijken.
Posthuman; als je ogen eenmaal geopend zijn zie je het overal. Maar wat is het eigenlijk? In deze terugkerende reeks legt conservator Fredric Baas het uit. In de eerste column focust Baas zich op het veranderende menselijke lichaam, iets wat Oostenrijkse ontwerpers in de jaren zestig al...
Parallel aan de tentoonstelling presenteert architekturtheorie.eu een selectie van films over en door de protagonisten van de ten­toon­stelling, oor­spron­kelijk gemaakt voor en uit­ge­zon­den door het ORF. De films zijn vaak net zo radicaal als de mensen, ideeën en het...
Fredric Baas, conservator van de tentoonstelling BodyDrift – Anatomies of the Future, deed twee jaar onderzoek naar het onderwerp posthuman. In deze serie artikelen neemt hij je mee in zijn onderzoek. Dit is deel 2: ‘What do posthumans wear?’
Het thema posthuman gaat lang niet alleen over design. Ook van bepaalde muziek gaat je cyborghart harder kloppen. Welke platen horen volgens jou in deze posthuman platenkast?
Ons lijf wordt, bewust en onbewust, geanalyseerd en gedigitaliseerd waarbij het onderscheid tussen de private en publieke sfeer steeds meer vervaagt. Ontdek 'The Biometric Body' in de tentoonstelling BodyDrift - Anatomies of the Future.