Hoewel sommige tradities recente uitvindingen betreffen, zijn vele dermate ingeburgerd dat ze de ruggengraat vormen van hele samenlevingen.
In Nederland ontstaat in Rotterdam in de jaren 90 gabber als een nieuwe loot aan de tak van de dance, zoals stijlen als house en techno inmiddels in Europa genoemd werden. Gekenmerkt door keiharde vervormde bassen die op een hoog tempo voorbij denderen, brengt deze muziek een hele jeugdcultuur voort. Gabber had zijn eigen klederdracht, haardracht en dans. Duizenden jongeren gingen ieder weekend in sporthallen onstuimig op speed en xtc ‘hakken’ tot de zon opkwam. Het legde de grondslag voor het dance-imperium van ID&T, dat vanuit de gabberfeesten de weg plaveide voor de festivalisering van dance.
Aussie
De Aussie, zoals de Australian-trainingspakken van het Italiaanse sportkledingbedrijf L’Alpina werden genoemd, was hét uniform van de gabber. Van oorsprong was Australian een exclusief merk voor tennissers. Een pak kostte in 1994 al gauw tussen de 500 en 700 gulden. Omgerekend naar nu zou dat tussen de 434 en 608 euro zijn, terwijl een modaal maandinkomen destijds 1.681 euro bedroeg.
Het werd een statussymbool onder gabbers en sommigen droegen twee of drie jasjes over elkaar heen. Het waren vooral de jasjes die gedragen werden, alhoewel sommigen zich ook in een heel pak uitdosten.
The art of Thunderdome
Waar gabberflyers en posters vaak bestonden uit gestolen werk van allerlei kunstenaars, waren die van het hardcore-evenement Thunderdome van een ander slag dankzij Victor Feenstra. Begonnen als graffiti-artiest bleek hij een geweldig gevoel voor de airbrush te hebben. Als dé huisillustrator van partyorganisator ID&T schilderde hij talloze posters voor party’s, en illustreerde cd-hoesjes voor compilatie-cd’s. Ook ontwierp hij logo’s voor dj’s en platenlabels. Op een gegeven moment hing zijn werk in heel Nederland in bushokjes, op muren en in winkels. Het werk van Feenstra kan gezien worden als dé iconische esthetiek van gabberhouse. Later was hij ook verantwoordelijk voor de look-and-feel van Mysteryland en Happy Hardcore. Na tien jaar gabberkunstenaar te zijn geweest, hing Victor zijn airbrush aan de wilgen en ging de wereld over reizen. Tegenwoordig woont hij weer in Amsterdam en houdt zich bezig met grafisch ontwerp.
Flyers
Hoe laat je weten dat er een feestje is in een tijd toen sociale media nog niet bestonden? Flyers en posters maken sinds het vroege begin van de dance deel uit van de cultuur. De beschikbaarheid van grafische programma’s op computers wordt in de jaren 90 steeds groter. Ook drukken, kopiëren en printen wordt mogelijk voor een breed publiek. De esthetiek van gabberflyers leunt sterk op fantasy en horror. De werken van kunstenaars als Frank Frazetta, Boris Vallejo en H.R. Giger worden gretig geplunderd en gebruikt bij talloze flyers en posters. Films als Nightmare on Elmstreet, Hellraiser en Child’s Play worden eveneens gebruikt als inspiratie voor de namen en de visuele uitingen van feesten.
Gerelateerde verdieping items
Hoofd curator Yassine Salihine neemt je aan de hand van 5 objecten mee in de tentoonstelling 'Dance - design van een cultuur'.
Kleine feesten werden meerdaagse festivals met enorme line-ups van top-dj’s die tienduizenden euro’s per uur verdienen. De eerste experimenten bij de raves met springkussens en kermisattracties werden nu gigantische shows met uitzinnige decors, vuurwerk en theater in Las Vegas-stijl.
De apparaten waarmee elektronische muziek in het begin werden gemaakt besloegen hele kamers. De ontwikkeling van transistoren en chips leidt tot een steeds snellere miniaturisering en daarmee ook prijsverlaging van elektronische instrumenten als synthesizers en drumcomputers.
Bevrijding zit ingebakken in elektronische dansmuziek. Het is gemaakt om je vrij te doen dansen. De pompende four-on-the-floor-beat wekt een trance op die je al je zorgen van de week en het leven doet vergeten.
Zeven nachten met de sjeik, Een kus in het maanlicht, Een erfgenaam voor de koning. De guilty pleasures vol verlangens, verleidingen en happy endings zijn nog altijd razend populair.
We zijn geconditioneerd met het idee dat samen een kind krijgen de puurste vorm van verbinding is. Toch is papa of mama worden lange tijd helemaal geen keuze geweest, het hoorde er ‘gewoon’ bij. Ook de kijk op het ouderschap zelf is in de loop der jaren veranderd.
Bij een huwelijk zijn eigenlijk maar drie dingen belangrijk: jij, je geliefde en jullie liefde voor elkaar. Toch spelen er op de achtergrond veel meer factoren mee.
Je familie kun je niet kiezen, je vrienden wél. Veel mensen houden er naast hun biologisch familie ook een zelfgekozen familie op na, een chosen family.
Ze zoeven door de stad op hun snelle fietsen, hij op de heren- en zij op de damesuitvoering. Allebei gehuld in een pufferjack en met identieke sneakers aan. Het suffe ANWB-stel in een hippe jas.
Van nature worden je hersenen goed beschermd door je schedel. Onze hersenpan is echter niet bestand tegen een harde inslag tijdens een ongeluk of door kogels.
Je draagt een ring direct op je huid, maar deze is tegelijkertijd voor iedereen zichtbaar. Verbondenheid met een ander, een persoon of een groep kun je daardoor goed tonen met een ring.
Curvy billen en heupen, een wespentaille of een fitboyfiguur; door de eeuwen heen is het ideaalbeeld van ons lichaam vaak veranderd. Door middel van onderkleding proberen we zo dicht mogelijk bij dat ideaalbeeld te komen.
Een van de meest persoonlijke ontwerpen bevindt zich op je eigen hoofd.
De stroomlijn werd populair in de jaren 30, en dat was geen toeval.
Nieuwe, gestroomlijnde voertuigen werden in advertenties en reclames vaak aangeprezen als de toekomst van het vervoer. Stroomlijntreinen, -auto’s, -vliegtuigen en -boten kregen zo een iconische status.
Aan de hand van een aantal sneakers en schoenen blikken Edson en Gee terug op de ontwikkeling van Patta.
In de jaren 90 wagen grote sportmerken zich buiten hun comfort zone, en gaan exclusieve samenwerkingen aan met kleine retailers en progressieve modeontwerpers.
Met dank aan de invloed van jongeren uit achterstandswijken in grote steden is de sneakercultuur is overal. Zij hadden de hand in het verheffen van de sneaker van pure sportschoen tot felbegeerd stijlicoon.
Maar weinig voorwerpen zijn zo universeel en veelzijdig als de sneaker. Daarmee is het het onbetwiste culturele symbool van onze tijd, die een brug slaat tussen cultuur, ontwerp, mode, muziek en technologie.
Goth jaagt het gevoel van authenticiteit met overgave na, en schrikt er niet voor terug om dit gevoel op een kunstmatige manier op te roepen.
In de traditie van goth worden beelden, symbolen en stijlen naar hartenlust gemengd – het resultaat is een gedragen sfeer, die de fantasie prikkelt en de duisternis creëert. Goth is geen stijl in de traditionele zin, maar een gevoel.
De stad is in de goth traditie van de vroege twintigste eeuw een dreigende, onpersoonlijke, alles opslokkende metropool.
De subcultuur goth experimenteert als geen ander met gender, seksualiteit en stijl, en vindt zo steeds nieuwe betekenissen voor oude stereotypen.
Goth is een slagveld voor de grote kwesties van identiteit, individu en gemeenschap. Nu, én al in de negentiende eeuw.
In goth wordt het verleden gezien als een fotonegatief van de moderne tijd - in goede óf in kwade zin. Vaak zijn het daarbij juist de gebreken van technologie – de krassen op de film, de verkleuring van de foto – die een gothic gevoel aan het beeld geven.
De overdonderende natuur speelt in de traditie van goth een grote rol: als decor voor ongrijpbare mysteriën of onuitsprekelijke geheimen, maar soms ook als hoofdrolspeler.
Papanek inspireerde vele generaties ontwerpers. Het derde deel van de tentoonstelling ‘Victor Papanek: The Politics of Design’ toont hun werk rond het thema 'minderheden'. Hier vind je de tentoonstellingstekst.
De werken in het deel 'Better Bodies' van de tentoonstelling BodyDrift - Anatomies of the Future delen een fundamenteel vertrouwen in het menselijk lichaam. Het lijf wordt hier uitgebreid, verfraaid, verdedigd en bewapend; het is klaar voor de toekomst.